Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego<\/a>. Do rozwoju sportu na tym terenie przyczyni\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c sama m\u0142odzie\u017c, gdy\u017c wielu uczni\u00f3w z Mogi\u0142y, Bie\u0144czyc i Czy\u017cyn kszta\u0142ci\u0142o si\u0119 w\u00f3wczas w szko\u0142ach \u015brednich w Krakowie, a nauk\u0119 u\u0142atwia\u0142 im poci\u0105g, kt\u00f3rym doje\u017cd\u017cali do tego miasta. To w\u0142a\u015bnie oni propagowali w swoich rodzinnych miejscowo\u015bciach \u015bwie\u017co poznane gry i zabawy.<\/p>\n\n\n\n Najwi\u0119ksz\u0105 popularno\u015bci\u0105 zacz\u0119\u0142a cieszy\u0107 si\u0119 pi\u0142ka no\u017cna. Na pocz\u0105tku grano w popularn\u0105 szmaciank\u0119, jak w swoich wspomnieniach pisze jeden z mieszka\u0144c\u00f3w Bie\u0144czyc – Jan Kotyza. Potem jeden z miejscowych ch\u0142opc\u00f3w, kt\u00f3rym by\u0142 Staszek Biernacik (spod m\u0142yna), jako tzw. \u201emajster do wszystkiego\u201d, zacz\u0105\u0142 szy\u0107 pi\u0142ki sk\u00f3rzane ze starych cholew od but\u00f3w. By\u0142a to ju\u017c wielka atrakcja. Z braku d\u0119tki gumowej pi\u0142k\u0119 nape\u0142niano powietrzem, stosuj\u0105c w zamian p\u0119cherz zwierz\u0119cy (\u2026).<\/p>\n\n\n\n
By\u0142y pi\u0142ki, zawodnik\u00f3w te\u017c nie brakowa\u0142o, tote\u017c szybko powstawa\u0142y dru\u017cyny. Najpierw jednak skrzykiwano wszystkich ch\u0119tnych, a dopiero potem zacz\u0119to wybiera\u0107 graczy wed\u0142ug pewnych zasad. Najcz\u0119\u015bciej zespo\u0142y tworzyli ch\u0142opcy z tych samych wsi, a jak przysz\u0142o zmierzy\u0107 si\u0119 z silniejszym przeciwnikiem, korzystano z futbolist\u00f3w z s\u0105siednich miejscowo\u015bci – cz\u0119sto koleg\u00f3w ze szkolnej \u0142awki.<\/p>\n\n\n\n
W\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy, doje\u017cd\u017caj\u0105cej poci\u0105giem kocmyrzowskim do szk\u00f3\u0142 w Krakowie, zacz\u0119\u0142y powstawa\u0107 dzikie dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej \u2013 kontynuuje kronikarz z Bie\u0144czyc. Rozgrywano mecze pomi\u0119dzy dru\u017cynami, z\u0142o\u017conymi z uczni\u00f3w rekrutuj\u0105cych si\u0119 z Mogi\u0142y i Bie\u0144czyc, przeciwko dru\u017cynie z Kocmyrzowa. Czasem tworzono reprezentacj\u0119 ca\u0142ego poci\u0105gu i \u015bci\u0105gano dru\u017cyn\u0119 z Krakowa (\u2026). W tej reprezentacji grali oczywi\u015bcie najlepsi pi\u0142karze, kt\u00f3rzy w\u015br\u00f3d kibic\u00f3w cieszyli si\u0119 wielkim mirem i autorytetem, zw\u0142aszcza tych, kt\u00f3rzy dopiero pr\u00f3bowali swych si\u0142 w kopaniu futbol\u00f3wki. Jak wida\u0107 w miar\u0119 up\u0142ywu lat nic si\u0119 nie zmieni\u0142o, wi\u0119c mo\u017ce warto za Janem Kotyz\u0105 przedstawi\u0107 pi\u0142karskie \u201egwiazdy\u201d z pocz\u0105tku lat dwudziestych XX wieku, kt\u00f3re dominowa\u0142y na \u0142\u0105kach Mogi\u0142y i Bie\u0144czyc.<\/p>\n\n\n\n
Z gimnazjalist\u00f3w dobrze gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 Franek Ciepiela (p\u00f3\u017aniej by\u0142 kapitanem w wojsku), Staszek Kaszowski – zw\u0142aszcza na obronie (m\u00f3wiono wtedy na \u201ebeku\u201d), kt\u00f3ry mia\u0142 w\u0142asne buty. Dobrze te\u017c grali: Bolek Ra\u017any z Krzes\u0142awic, Janek Staszyszyn i Janek Marcinek z Mogi\u0142y, a tak\u017ce Romek i Zygmunt Gajda oraz Staszek Garlicki z Kocmyrzowa. Dru\u017cyn\u0119 Kocmyrzowa zasila\u0142 cz\u0119sto urz\u0119dnik kolejowy nazwiskiem Prich – ch\u0142op chyba dwumetrowej wysoko\u015bci, wi\u0119c cz\u0119sto \u017cartowano, \u017ce ma\u0142ego wzrostu Bolek Ra\u017any przemyka\u0142 mu mi\u0119dzy nogami.<\/p>\n\n\n\n
Graj\u0105cy w obronie Kaszowski mia\u0142 w\u0142asne buty, czym niewielu graczy mog\u0142o si\u0119 pochwali\u0107, a w\u0142a\u015bnie brak specjalnego obuwia stanowi\u0142 dla wielu zawodnik\u00f3w powa\u017cny problem. Grano wi\u0119c na bosaka, jednak po kilku godzinach biegania za szmaciank\u0105, czy sk\u00f3rzan\u0105 pi\u0142k\u0105, bola\u0142y zawodnik\u00f3w palce u n\u00f3g i stopy, lecz pi\u0142ka poci\u0105ga\u0142a. Zreszt\u0105 brakowa\u0142o r\u00f3wnie\u017c pi\u0142karskich kostium\u00f3w, bo przecie\u017c zakup ca\u0142ego stroju, \u0142\u0105cznie z butami, by\u0142 to spory wydatek.<\/p>\n\n\n\n
K\u0142opoty by\u0142y te\u017c z boiskami, zw\u0142aszcza w Bie\u0144czycach. W znacznie lepszej sytuacji znajdowali si\u0119 futboli\u015bci z Kocmyrzowa, Mogi\u0142y, a tak\u017ce z Czy\u017cyn, kt\u00f3rzy pi\u0142karskie spotkania rozgrywali na miejscowych b\u0142oniach, na kt\u00f3rych p\u00f3\u017aniej powsta\u0142o boisko AKS (obecnie tam si\u0119 znajduje baza MPO). W Bie\u0144czycach takich b\u0142o\u0144 nie by\u0142o, a nie zawsze da\u0142o si\u0119 kopa\u0107 pi\u0142k\u0119 na okolicznych \u0142\u0105kach. Z tego powodu, jak podaje Jan Kotyza, grywano g\u0142\u00f3wnie w jesieni na skoszonych \u0142\u0105kach. Jednak po kilku latach pospieszy\u0142 im z pomoc\u0105 dzier\u017cawca bie\u0144czyckiego dworu.<\/p>\n\n\n\n
To w\u0142a\u015bnie tutaj, na terenach obecnej Nowej Huty, po I wojnie \u015bwiatowej powsta\u0142y pierwsze kluby sportowe, takie jak: AKS Czy\u017cyny, \u201eT\u0119cza\u201d Bie\u0144czyce, \u201eZ\u0142omex\u201d Branice – znany w \u00f3wczesnych latach pod nazw\u0105 \u201eZjednoczeni\u201d oraz najstarszy na tym terenie klub – \u201eWis\u0142a\u201d Mogi\u0142a, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej przyj\u0105\u0142 sw\u0105 nazw\u0119 \u201eWanda\u201d. By\u0142o to w roku 1922, gdy na terenie podkrakowskich wiosek: Mogi\u0142a, Krzes\u0142awice, Bie\u0144czyce, Lubocza, Wyci\u0105\u017c i Gr\u0119ba\u0142\u00f3w, grono student\u00f3w szk\u00f3\u0142 wy\u017cszych i gimnazjalist\u00f3w za\u0142o\u017cy\u0142o klub sportowy o nazwie \u201eWanda\u201d, o czym w\u0142a\u015bnie wspominam. Do grona jego za\u0142o\u017cycieli nale\u017cy zaliczy\u0107: Stanis\u0142awa Kaczorowskiego \u2013 prawnika z Zakopanego, Franciszka Ciepiel\u0119 \u2013 nauczyciela z Nowej Huty i Jana Staszyszyna, kt\u00f3ry w czasie II wojny \u015bwiatowej zgin\u0105\u0142 bohatersk\u0105 \u015bmierci\u0105 z r\u0105k okupanta niemieckiego. Pierwszym prezesem tego historycznego klubu by\u0142 Franciszek Roma\u0144ski \u2013 by\u0142y Dyrektor Szko\u0142y Powszechnej im. Kr\u00f3lowej Wandy w Mogile, a jego ostatnim prezesem w okresie mi\u0119dzywojennym, w latach 1934-1939, by\u0142 Franciszek Lelito z Mogi\u0142y, kt\u00f3ry przej\u0105\u0142 pa\u0142eczk\u0119 z r\u0105k Franciszka Roma\u0144skiego.<\/p>\n\n\n\n
Mocno zaanga\u017cowani w dzia\u0142alno\u015b\u0107 tego klubu byli te\u017c inni mieszka\u0144cy Mogi\u0142y:<\/p>\n\n\n\n
Anna Dudziak, W\u0142adys\u0142aw Cieluch, Jan Mars, W\u0142adys\u0142aw Oko\u0144. Ponadto Klub \u201eWanda\u201d reprezentowali m.in. Stanis\u0142aw Garlicki, Stanis\u0142aw Grzesiak, Stanis\u0142aw Kaszowski, bracia: Boles\u0142aw, Stanis\u0142aw i Witold Koseccy, Karol Kowalczyk, bracia: Henryk, Jan i W\u0142adys\u0142aw Marcinkowie, bracia: Stanis\u0142aw i Tadeusz Stelmachowscy, Boles\u0142aw Strzelecki oraz Stanis\u0142aw Stycze\u0144. Patronat nad \u201eWand\u0105\u201d szybko przej\u0119\u0142a \u201eWis\u0142a\u201d Krak\u00f3w, a do najwi\u0119kszych sukces\u00f3w sportowych tej przedwojennej \u201eWandy\u201d prawdopodobnie nale\u017cy zaliczy\u0107 sensacyjn\u0105 wygran\u0105 zespo\u0142u tego klubu z pierwszoligow\u0105 dru\u017cyn\u0105 TS \u201eWis\u0142a\u201d 5:0 (niestety, nie wiadomo w jakim sk\u0142adzie krakowska \u201eWis\u0142a\u201d wyst\u0105pi\u0142a i kt\u00f3ry to by\u0142 jej zesp\u00f3\u0142). Na tym historia pierwszego Klubu Sportowego \u201eWanda\u201d si\u0119 zako\u0144czy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Wkr\u00f3tce bezlitosna II wojna \u015bwiatowa po\u0142o\u017cy\u0142a kres dzia\u0142alno\u015bci tego dobrze rozwijaj\u0105cego si\u0119 klubu, kt\u00f3rego po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci nie reaktywowano. Dopiero po 20 latach dzia\u0142acze sportowi za\u0142\u00f3g budowlanych, powo\u0142uj\u0105c klub sportowy o w\u0142asnej osobowo\u015bci prawnej, nawi\u0105zali do sportowej tradycji Nowej Huty i przyj\u0119li t\u0119 historyczn\u0105 nazw\u0119 \u2013 Klub Sportowy \u201eWanda\u201d.<\/p>\n\n\n\n
*<\/p>\n\n\n\n
Szanowni Pa\u0144stwo! O tym, \u017ce nadwi\u015bla\u0144ska wioska Mogi\u0142a by\u0142a kolebk\u0105 talent\u00f3w i ku\u017ani\u0105 wielkich mistrz\u00f3w tenisa sto\u0142owego, niech \u015bwiadczy fakt, \u017ce tutaj urodzili si\u0119 bracia Henryk i Czes\u0142aw Knapikowie oraz Wies\u0142aw Chajdecki – czo\u0142owi tenisi\u015bci sto\u0142owi \u201eHutnika\u201d i kraju. Henryk, starszy z braci Knapik\u00f3w, by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli sekcji tenisa sto\u0142owego w Klubie Sportowym \u201eHutnik\u201d (wcze\u015bniej KS \u201eStal\u201d). W latach 60. XX wieku opu\u015bci\u0142 Now\u0105 Hut\u0119 i przeprowadzi\u0142 si\u0119 do Nowego Targu. Tam podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Zak\u0142adach Obuwniczych \u201ePodhale\u201d, wzmacniaj\u0105c reprezentacj\u0119 tenisa sto\u0142owego w KS \u201eGorce\u201d Nowy Targ. Czes\u0142aw Knapik, m\u0142odszy z braci, pozosta\u0142 wierny \u201eHutnikowi\u201d, gdzie osi\u0105gn\u0105\u0142 wiele sportowych sukces\u00f3w \u2013 indywidualnych i dru\u017cynowych. Tak\u017ce Wies\u0142aw Chajdecki by\u0142 jednym z czo\u0142owych tenisist\u00f3w sto\u0142owych Nowej Huty, Krakowa i kraju. Poni\u017cej jego rodzinna historia. <\/p>\n\n\n\n
Od lat w podkrakowskiej Mogile \u017cy\u0142a rodzina Jana i Marii Chajdeckich. W dniu 9 grudnia 1946 roku przyszed\u0142 na \u015bwiat ich drugi syn. W\u0142a\u015bnie w tym dniu imieniny obchodzi Leokadia i Wies\u0142aw, wi\u0119c zgodnie ze zwyczajem dziecku dano na imi\u0119 Wies\u0142aw. By\u0142o to wkr\u00f3tce po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej, czas szybko mija\u0142, a w przyklasztornej wiosce ludziom \u017cy\u0142o si\u0119 skromnie, chocia\u017c ju\u017c zapomnieli o trudach i niedostatku z lat okupacji. Jan i Maria Chajdeccy mieli sze\u015bcioro dzieci – trzy c\u00f3rki i trzech syn\u00f3w: Wand\u0119, J\u00f3zef\u0119, Mieczys\u0142aw\u0119, Kazimierza, Mariana i Wies\u0142awa. Rodzice pracowali, a blisko\u015b\u0107 powstaj\u0105cego miasta i \u017cyzne ziemie nad Wis\u0142\u0105 stwarza\u0142y szans\u0119 przetrwania, jednak nie zawsze mog\u0142y wszystkich wy\u017cywi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Maria Chajdecka znalaz\u0142a prac\u0119 w gospodarstwie szklarniowo-ogrodniczym \u201eFregge\u201d, zlokalizowanym przy ul. Lubicz w Krakowie, a p\u00f3\u017aniej w Zak\u0142adach Tytoniowych w Czy\u017cynach. Jan Chajdecki pracowa\u0142 w m\u0142ynie zbo\u017cowym w Krzes\u0142awicach.<\/p>\n\n\n\n
W maju 1947 roku, w kt\u00f3rym podejmowano decyzj\u0119 o budowie Nowej Huty, ma\u0142y Wiesiek zacz\u0105\u0142 poznawa\u0107 \u015bwiat. Tymczasem w buduj\u0105cym si\u0119 mie\u015bcie powsta\u0142o wiele miejsc pracy, a ludzi wci\u0105\u017c przybywa\u0142o. Przy ulicy Klasztornej usytuowano siedzib\u0119 Miejskiej Rady Narodowej \u2013 jednej z pierwszych struktur organizacyjnych Nowej Huty, kt\u00f3ra wg za\u0142o\u017ce\u0144 mia\u0142a by\u0107 samodzielnym miastem. To tutaj Jan Chajdecki zg\u0142osi\u0142 ch\u0119\u0107 podj\u0119cia nowej pracy, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142; zosta\u0142 go\u0144cem, roznosz\u0105c s\u0142u\u017cbow\u0105 korespondencj\u0119 po placach bud\u00f3w oraz do ogniw lokalnych w\u0142adz miejskich. Min\u0119\u0142o kilka lat, zima w sezonie 1951\/52 by\u0142a d\u0142uga i dokuczliwa. Stare, wys\u0142u\u017cone chaty w Mogile i okolicznych wioskach wymaga\u0142y solidnych reperacji. Tej zimy rodzina Chajdeckich z trudem dotrwa\u0142a pierwszych dni wiosny. Pod naporem topniej\u0105cego \u015bniegu zapad\u0142 si\u0119 dach ich domu, stawiaj\u0105c liczn\u0105 rodzin\u0119 w sytuacji bez wyj\u015bcia. Jan Chajdecki zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 o pomoc do naczelnika miasta, kt\u00f3ry obieca\u0142 pom\u00f3c. W kwietniu 1952 roku rodzina otrzyma\u0142a mieszkanie w pierwszym domu mieszkalnym Nowej Huty \u2013 na os. A-1 (dzisiaj osiedle Wandy 14). Rodzina mia\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyboru lokalizacji mieszkania; zdecydowali kolektywnie, przyjmuj\u0105c klucze od dwupokojowego mieszkania z kuchni\u0105 – na parterze. <\/p>\n\n\n\n
Tymczasem budowa nowego miasta post\u0119powa\u0142a w szybkim tempie. Naprzeciw osiedla A-1 powsta\u0142o osiedle robotnicze A-25 (dzisiaj osiedle M\u0142odo\u015bci), wraz z hotelami Huty im. Lenina nr: 2, 3. 4, 5, 6, 7, 8 oraz tzw. Ogniskiem M\u0142odych, zwanym do dzi\u015b \u201eJedynk\u0105\u201d,gdy\u017c jego siedziba znajdowa\u0142a si\u0119 w bloku nr 1 na osiedlu M\u0142odo\u015bci, gdzie Ognisko funkcjonowa\u0142o. By\u0142a to pierwsza plac\u00f3wka dzia\u0142alno\u015bci kulturalno-rozrywkowej i sportowej na terenie nowego miasta. To tutaj adepci bia\u0142ej celuloidowej pi\u0142eczki (tenisa sto\u0142owego) spotykali si\u0119 w wolnych chwilach, zapominaj\u0105c o troskach codziennego dnia i innych obowi\u0105zkach; o domu, szkole i o tym, \u017ce \u015bwiat naprawd\u0119 istnieje.<\/p>\n\n\n\n
W tamtych latach sport masowy i wyczynowy w Nowej Hucie \u2013 tak\u017ce tenis sto\u0142owy, zacz\u0119\u0142y dopiero kie\u0142kowa\u0107, dlatego historia pierwszych zal\u0105\u017ck\u00f3w klub\u00f3w sportowych \u201eHutnik\u201d i \u201eWanda\u201d, podobnie jak historia Hutniczego TKKF, te\u017c jest zwi\u0105zana z Ogniskiem M\u0142odych. To w\u0142a\u015bnie tutaj, w pierwszych latach funkcjonowania Nowej Huty, okupywano pingpongowe sto\u0142y, a za op\u0142at\u0105 1.50 z\u0142 mo\u017cna by\u0142o wypo\u017cyczy\u0107 pingpongowe rakietki i gra\u0107 do woli.<\/p>\n\n\n\n
Z osiedla A-1, gdzie rodzina Chajdeckich otrzyma\u0142a w\u0142asne mieszkanie, do Ogniska M\u0142odych Wies\u0142aw mia\u0142 bardzo blisko. Tutaj spotyka\u0142 znanych trener\u00f3w i wielu tenisist\u00f3w sto\u0142owych, z kt\u00f3rymi p\u00f3\u017aniej walczy\u0142 przy pingpongowych sto\u0142ach. W Ognisku M\u0142odych pozna\u0142 mi\u0119dzy innymi Zdzis\u0142awa Kowalczyka, Staszka Lelowicza, Staszka Kija, Janka Magdonia i Bogus\u0142awa Hermanowskiego – trenera i opiekuna sekcji tenisa sto\u0142owego \u201eStali\u201d. Wraz z nimi z wielkim zaci\u0119ciem Wies\u0142aw odkrywa\u0142 urok i tajemnice gry w bia\u0142\u0105 pingpongow\u0105 pi\u0142eczk\u0119. Nikt nawet nie pomy\u015bla\u0142, \u017ce w Nowej Hucie wyrasta wielki mistrz w tej dyscyplinie sportu.<\/p>\n\n\n\n
Naj pierw Wies\u0142aw zacz\u0105\u0142 gra\u0107 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 i sam by\u0142 przekonany, \u017ce jest to jego wymarzona dyscyplina sportu, tak jednak si\u0119 nie sta\u0142o. Latem kopano w pi\u0142k\u0119, a zim\u0105 grano w ping-ponga. Do\u015b\u0107 szybko u dobrego pi\u0142karza odkryto niezwyk\u0142y talent do gry w tenisa sto\u0142owego i wkr\u00f3tce Wiesiek zosta\u0142 zawodnikiem Ko\u0142a Sportowego \u201eStal\u201d, przekszta\u0142conego p\u00f3\u017aniej w Klub Sportowy \u201eHutnik\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Po latach glorii, kiedy nad sekcj\u0105 tenisa sto\u0142owego \u201eHutnika\u201d zawis\u0142y czarne chmury, w roku 1974 Wies\u0142aw Chajdecki opu\u015bci\u0142 szeregi macierzystego klubu, przechodz\u0105c do Klubu Sportowego\u201eNadwi\u015blan\u201d Krak\u00f3w, gdzie wraz z Leszkiem Kolarskim, Tadeuszem Kanasem, Adamem Rakiem i jeszcze innymi zawodnikami, pod okiem wspania\u0142ego trenera Mariana Koryzmy reprezentowa\u0142 sw\u00f3j nowy klub.<\/p>\n\n\n\n
W po\u0142owie lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych XX wieku, w okresie swej \u015bwietno\u015bci, Wies\u0142aw Chajdecki pracowa\u0142 w Pionie G\u0142\u00f3wnego Energetyka Huty im. Lenina. By\u0142 pracownikiem Wydzia\u0142u Aparatury Kontrolno-Pomiarowej (W-28), potem Si\u0142owni (W-80), gdzie go pozna\u0142em. W roku 1977 odszed\u0142 z Huty im. Lenina i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Komunikacyjnym w Krakowie. Nast\u0119pnie, z chwil\u0105 przej\u0119cia sekcji tenisa sto\u0142owego \u201eNadwi\u015blanu\u201d przez KS \u201eCracovia\u201d, przeszed\u0142 do TS \u201eTramwaj\u201d, graj\u0105c w II ligowej dru\u017cynie, kt\u00f3r\u0105 prowadzi\u0142 Zbigniew N\u0119cek \u2013 by\u0142y zawodnik i trener tenisa sto\u0142owego w KS \u201eWanda\u201d – dzi\u015b trener i mened\u017cer KTS Enea \u201eSiarkopol\u201d Tarnobrzeg, trzykrotny trener reprezentacji Polski kobiet.<\/p>\n\n\n\n
Po spadku dru\u017cyny \u201eTramwaj\u201d z II ligi Wies\u0142aw Chajdecki zako\u0144czy\u0142 pe\u0142n\u0105 sukces\u00f3w karier\u0119 zawodnicz\u0105, wzmacniaj\u0105c zesp\u00f3\u0142 Ogniska TKKF \u201eTramwaj\u201d przy MPK Krak\u00f3w, rozpoczynaj\u0105c now\u0105 przygod\u0119 w amatorskim ruchu tenisa sto\u0142owego.<\/p>\n\n\n\n
W latach 60. XX wieku Wies\u0142aw by\u0142 jednym z czo\u0142owych tenisist\u00f3w sto\u0142owych w Polsce. W roku 1966 deblowa para \u201eHutnika\u201d: J\u00f3zef Petek \u2013 Wies\u0142aw Chajdecki zdoby\u0142a wicemistrzostwo Polski w deblu, a dwa lata p\u00f3\u017aniej indywidualnie Wies\u0142aw wywalczy\u0142 tytu\u0142 wicemistrza Polski senior\u00f3w w tenisie sto\u0142owym. Przez d\u0142ugi czas nikt z krakowskich tenisist\u00f3w sto\u0142owych nie zdo\u0142a\u0142 go zdetronizowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tak\u017ce, jako amator, graj\u0105c pod flag\u0105 TKKF przez wiele lat Wies\u0142aw by\u0142 jednym z najlepszych tenisist\u00f3w sto\u0142owych w rozgrywkach amatorskich. W zako\u0144czonej edycji rozgrywek \u201eGrand Prix\u201d Krakowa w tenisie sto\u0142owym za rok 1990, z udzia\u0142em 105 zawodnik\u00f3w, po rozegraniu 35 cotygodniowych turniej\u00f3w, to w\u0142a\u015bnie Wies\u0142aw, jako by\u0142y dru\u017cynowy oraz indywidualny wicemistrz Polski, zn\u00f3w by\u0142 bezkonkurencyjnym. Chocia\u017c z profesjonalnym tenisem sto\u0142owym dawno zerwa\u0142 ju\u017c kontakt, wci\u0105\u017c prezentowa\u0142 doskona\u0142\u0105 form\u0119, mimo \u017ce mia\u0142 problemy zdrowotne; z powodu powik\u0142a\u0144 cukrzycowych odj\u0119to mu obie stopy. Kilka lat temu odszed\u0142 ju\u017c od nas na zawsze, o wiele lat za wcze\u015bnie. Dzi\u015b trudno jest go zast\u0105pi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Na prze\u0142omie lat 60\/70 XX wieku dominacja tenisist\u00f3w sto\u0142owych z Nowej Huty nie mog\u0142a by\u0107 kwestionowana. Gdy budowano Now\u0105 Hut\u0119 i Hut\u0119 im. Lenina, wielu mieszka\u0144c\u00f3w powstaj\u0105cego miasta rozmy\u015bla\u0142o, jak w imi\u0119 nowoczesno\u015bci doprowadzi\u0107 do tego, by w\u0142a\u015bnie Nowa Huta by\u0142a g\u0142o\u015bniejsza od wiekowego Krakowa.<\/p>\n\n\n\n
W trakcie minionych lat w historii Nowej Huty, i w \u017cyciu ka\u017cdego z nas, wiele si\u0119 ju\u017c zmieni\u0142o. By\u0142 to owocny czas, pe\u0142en sportowych zmaga\u0144, sukces\u00f3w i tytu\u0142\u00f3w, nios\u0105cy chlub\u0119 w wielu dziedzinach sportu i rekreacji, kt\u00f3re ju\u017c przesz\u0142y do historii. Jedno si\u0119 tylko nie zmieni\u0142o – poczucie \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce naszej dzia\u0142alno\u015bci przy\u015bwieca jeden szlachetny cel \u2013 troska o ludzkie zdrowie, sprawno\u015b\u0107 psychofizyczn\u0105 i dobre samopoczucie, \u017ce poprzez sport i rekreacj\u0119 fizyczn\u0105 wzrasta poczucie dumy, w\u0142asnej warto\u015bci i bezpiecze\u0144stwa. Dzi\u015b z tym przes\u0142aniem trudno ju\u017c dotrze\u0107 – zw\u0142aszcza do ludzi m\u0142odych z nowohuckich osiedli, dlatego sport i rekreacja fizyczna wci\u0105\u017c maj\u0105 tak wiele do spe\u0142nienia. W\u015br\u00f3d kilku dyscyplin sportu, kt\u00f3re w swej historycznej misji przynios\u0142y chlub\u0119 naszej Dzielnicy, by\u0142 tak\u017ce tenis sto\u0142owy. By\u0107 mo\u017ce przyczynkiem do \u017cartobliwego, lecz uszczypliwego kiedy\u015b powiedzenia, \u017ce \u201eKrak\u00f3w gdzie\u015b tam pod Now\u0105 Hut\u0105\u201d, by\u0142 w\u0142a\u015bnie tenis sto\u0142owy. Na ten temat spopularyzowano nawet piosenk\u0119. Pocz\u0105tkowo nikt tego nie traktowa\u0142 powa\u017cnie, lecz z czasem co\u015b z tego trendu jednak zosta\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wyci\u0105gn\u0119li\u015bmy lekcj\u0119 z 75-lecia. Czas na Wasze historie! \u270d\ufe0f Kiedy dwa lata temu wydawali\u015bmy album na nasze 75-lecie, byli\u015bmy dumni z pi\u0119knych zdj\u0119\u0107 i dat. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2945,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[17],"tags":[],"class_list":["post-2944","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/02\/ksiezniczka-wanda.jpg","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2944","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2944"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2944\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2947,"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2944\/revisions\/2947"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2945"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2944"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2944"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wandakrakow.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2944"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}